Feminisme

Mannenrechten verzet zich tegen Feminisme omdat:

  1. Feminisme is niet voor mannen
  2. Feminisme is niet voor vrouwen met een afwijkende mening
  3. Het negeren van unieke eigenschappen in beide geslachten is kortzichtig en schadelijk

Feminisme, een woord met veel definities, maar geen enkele daarvan maakt vermelding van rechten voor mannen.  Op zijn best lees je de definitie als 'gelijke rechten voor vrouwen'.

Zelfs als we even ter zijde laten dat feminisme al lang niet meer om gelijke rechten draait maar om het verkrijgen van dezelfde dominantie die naar eigen bewering ooit door mannen werd uitgeoefend, dan blijft het eindresultaat 'voor vrouwen'. 

Feminisme draait dus om de strijd voor vrouwen, anders zouden we praten over humanisme of egalitarianisme  Andere groepen die om random redenen gediscrimineerd worden vallen dus buiten die scope en mannen moeten al zeker niet op steun rekenen als zij tegen discriminatie botsen.  Een overwicht aan vrouwen in bepaalde beroepen, in ons onderwijs of zelfs in aantal personen met hogere studies zijn voor feministen geen probleem gezien het 'voor vrouwen' principe hier niet van toepassing is.

Nu moeten we helaas het 'voor vrouwen' stuk ook met een korrel zout nemen.  Feminisme vind het bijvoorbeeld niet zo leuk als vrouwen zelf kiezen voor andere dingen dan die de beweging naar voren schuift.  Een carriere is zowieso verplicht, dat (tijdelijk of permanent) opzij zetten voor bv. kinderen is uit den boze en opent een afvallige vrouw tot persoonlijke aanvallen op zijn slechts of een belerende uitleg dat ze niet waardeert waar haar voormoeders voor gevochten hebben op zijn best.  De strijd 'voor vrouwen' is dus vooral een strijd tegen mannen en vrouwen die anders denken, want die laatste zijn onder de invloed van de patriarchie en dus een beetje geestesgestoord. 

Daarnaast lanceert het huidige (radicale) feminisme een maatschappelijk beeld waarin mannen geen enkele plaats meer hebben. Wel, tot feministische wetenschappers er in slagen om kinderen in proefbuizen te maken met enkel genetisch materiaal van twee moeders, mogen we nog zaad leveren.  Maar ons bemoeien met de opvoeding van onze kinderen is al een stap te ver.  In plaats daarvan verheerlijken we (bewust) alleenstaande moeders, die liefst rond of na hun 40ste kiezen om kinderen te nemen.  Vaders zijn niet alleen optioneel maar ongewenst, want ze zouden zich wel eens mannelijk kunnen gedragen in het bijzijn van kinderen en hun daarmee besmetten.

Wat is nu het eindresultaat van deze beweging die toch al enige tijd het maatschappijbeeld domineert?  Gebroken gezinnen, alleenstaande moeders en kinderen die de corrigerende en avontuurlijke aanwezigheid van vaders moeten missen.

Een bijwerking is dat een steeds groeiende groep mannen zich terugtrekken, ofwel naar een wereld van videogames en losse seksuele contacten met vrouwen.  Ofwel in de groeiende MGTOW (Men Going Their Own Way) beweging waar mannen bewust alleen leven en elke vorm van langdurige relaties met vrouwen vermijden.

Feminisme heeft een wereld gemaakt waarin mannen niet meer nodig zijn, maar de consequenties daarvan laten een steeds wrangere nasmaak achter.  De ironie hieraan is dat het dat vrouwen hier ook de verliezers in zijn.

De oplossing volgens ons is niet om weer een tegenbeweging te maken en een dominant geslacht te maken.  De oplossing is om de verschillen tussen de geslachten te herwaarderen en te stoppen met een gedwongen gelijkheid om plaats te maken voor gelijke rechten voor iedereen, met respect voor individuele keuzes.

Share:  Add to Facebook Tweet This Add to Delicious Submit to Digg Stumble This

Recente blogs