Schuldloze echtscheidingen

Opmerking: Kort voor we deze pagina publiceerden kregen we de opmerking 'Hoe bizar. Belgische MRAs, die anti-porno en anti-schuldloze echtscheiding zijn. Dat laatste gaat u toch beter moeten uitleggen' (MRA staat voor Men's Rights Activist)

Om daar snel op in te gaan:

  • mannenrechten.be is geen Belgische kopie van Amerikaans/Canadese organisaties.  Wij zijn meer pro-families waarin man een vrouw een plaats hebben en kinderen vaders en moeders hebben. Voor een anti-relatie beweging kan u zoeken naar of wachten op een Belgische MGTOW beweging (wat wij niet zijn)
  • Mannen die niet willen trouwen hoeven dat ook niet te doen, mannen die daar echter wel voor kiezen zijn niet goed af met de huidige deal.

Schuldloze echtscheidingen zijn volgens velen een goede zaak en dit in vraag stellen is niet evident.  En toch gaan we het doen.

In Belgie hebben we naast het huwelijk ook samenlevingscontracten die zowat dezelfde 'bescherming' geven als een huwelijk.  Als iemand graag een makkelijke uitgang in zijn relatie wil (een achterdeur zullen we maar zeggen), dan is dit de makkelijke weg.

Vandaag is er echter geen optie meer beschikbaar voor mensen die een commitment willen geven (of krijgen) zonder ingebouwde achterdeur.   Zou het kunnen dat het merendeel van de huwelijken strandt door de aanwezigheid van een gemakkelijke uitgang?  Dat mensen liever dan het confronteren van verschillen en moeilijkheden steeds direct de uitgang zoeken en dat het daarom lang zoeken is naar koppels die bij elkaar blijven terwijl dit ooit de norm was? 

Of u het nu eens bent met deze vragen of niet, het blijft zo dat steeds meer kinderen opgroeien in gebroken gezinnen, en dat dit in veel gevallen een vervreemding van de vader betekent.  Deze situatie is zeer schadelijk voor een stabiele samenleving.

Een schuldloze echtscheiding betekent vaak een lijdensweg voor de partner die hier niet voor gekozen heeft.  Die zijn gezinsleven ineens in duigen ziet vallen, dagelijks contact met de kinderen verliest, moet verhuizen en nog veel meer. 

In de context van mannenrechten moeten we er even bij stilstaan dat in een echtscheiding de man vaak het meeste verliest.  De meeste vaders zien het contact met hun kinderen verbroken en worden vaak veroordeeld tot het betalen van allimentatie.   Dat risico verhoogt nog sterk als er niet meer over schuld gesproken moet worden, waarom zou er allimentatie moeten betaald worden als de ander bv. overspel heeft gepleegd? 

Er zijn verschillende mogelijkheden om dit op te lossen, veel MRAs zullen zich dan ook uitspreken voor wetswijzigingen die allimentatie uit de wereld helpen, en dat is inderdaad de enige faire optie als je vasthoudt aan een schuldloze scheiding.  Maar dan kom je juridisch in Belgie eigenlijk op een samenlevingscontract uit.

Waarom dan niet een huwelijk differentieren van een samenlevingscontract door terug plichten naast rechten te introduceren?  Door partners die zich slecht gedragen en het gezin opblazen ook de meeste gevolgen te laten dragen?  Ultiem is dit ook voor mannen voordeliger dan de huidige regeling die bij een scheiding meestal enkel verplichtingen maar geen rechten oplevert.

Op zijn minst zouden koppels moeten kunnen kiezen voor een zogenaamd covenant huwelijk met deze beschermingen, dat in sommige Amerikaanse staten bestaat naast een gewoon huwelijk.

Zijn volwassenen dan echt niet in staat om zelf te kiezen of ze dit al dan niet willen?  Zijn mannen niet in staat om aan te dringen op een samenlevingscontract ipv huwelijk als de achterdeur op een kier moet blijven?

Share:  Add to Facebook Tweet This Add to Delicious Submit to Digg Stumble This

Recente blogs